W 1592 Fryderyk de Houtman wspólnie z bratem Cornelisem został wysłany na wskroś kupców amsterdamskich do Lizbony, iżby zyskać informacje na problem portugalskiego handlu przyprawami. Bracia zostali aresztowani na wskroś Portugalczyków zbyt próbę kradzieży map z drogami żeglugi do Indii Wschodnich. Braciom nie udało się wystarać się żadnych nowych informacji – potwierdzili ledwie to, co Holendrzy uprzednio wiedzieli. Po uwolnieniu do wnętrza 1595 powrócili do Amsterdamu.
W tym samym czasie do Amsterdamu wrócił z Goa Jan Huygen van Linschoten, który skopiował, natomiast od tego czasu opublikował portugalskie tajne mapy (portolany) również informacje o trasie morskiej do Indii wokół Przylądka Dobrej Nadziei oraz o warunkach żeglugi na Oceanie Indyjskim; opisał dogłębnie tok prądów morskich, umieszczenie głębin plus mielizn, zależności wiatrów, pory monsunów, itp. Na podstawie informacji zdobytych na wskroś de Houtmanów dodatkowo van Linschotena kupcy amsterdamscy zorganizowali wyprawę do Bantam, głównego portu obrotu pieprzem wewnątrz Indiach Wschodnich. W 1594 kupcy założyli Kompanię van Verre (hol. Compagnie van Verre), tudzież 2 kwietnia 1595 czwórka statki: Amsterdam, Hollandia, Mauritius dodatkowo Duyfken przy dowództwem brata Fryderyka, Cornelisa de Houtmana, opuściły Amsterdam.
Podczas wyprawy Fryderyk asystował nawigatorowi Pieterowi Dirkszoonowi Keyserowi do wnętrza obserwacjach astronomicznych, wewnątrz wyniku których do dotychczasowego katalogu gwiazdozbiorów dodano 135 gwiazd tworzących 12 nowych gwiazdozbiorów nieba półkuli południowej. Odkryte wtedy, wymienione niżej, konstelacje należą współcześnie do 88 znanych nam gwiazdozbiorów:
| Feniks | Indianin |
| Kameleon | Mucha |
| Paw | Ptak Rajski |
| Ryba Latająca | Trójkąt Południowy |
| Tukan | Wąż Wodny |
| Złota Ryba | Żuraw |
Odkrycia Keysera plus de Houtmana zostały opublikowane na wskroś Petrusa Planciusa wewnątrz końcu 1598. Kartograf Jodocus Hondius umieścił nowe konstelacje na swoim globusie nieba do wnętrza 1600. Nowe gwiazdozbiory zostały szerzej zaakceptowane, podczas gdy niemiecki astronom Jan Bayer opisał je w środku swoim dziele Uranometria z 1603, które stało się w środku owym czasie najważniejszym atlasem nieba.